Een onveilige hechtingstijl houdt de Liefde op afstand

Wist je dat hoe jij je vroeger hechtte aan (een van) je ouders, grotendeels bepaalt hoe jij denkt, hoe je je voelt en hoe jij je gedraagt in relaties tot anderen?

Emotionele verwaarlozing
Zijn jouw emotionele behoeftes als kind onvoldoende gezien en gehoord, dan is de kans groot dat je later ook moeite hebt om deze goed te reguleren en te uiten. Dit trauma wordt ook wel emotionele verwaarlozing genoemd en het laat diepe sporen na die vaak pas zichtbaar worden in (intieme) relaties. 

Ben je vroeger veilig gehecht
dan konden jouw ouders jou waarschijnlijk goed voorzien in jouw emotionele behoeftes en was het veilig voor je om jouw grenzen op te zoeken, deze te voelen en te uiten. Je voelt je vaak tevreden en gelukkig in liefdesrelaties en in vriendschappen. Je bent in staat om de verbinding aan te gaan door contact te maken met zowel je kracht als je kwetsbaarheid.

Ben je onveilig gehecht
dan kan je het contact met je eigen lijf waarschijnlijk moeilijker maken en voel je je eigen grenzen minder goed aan. Hierdoor zit je meer in je hoofd. Je kunt je vaker onrustig, angstig en ook eenzaam voelen en je hebt meer last van pieker gedrag. Ook stem je gemakkelijker af op de energie van anderen, waarbij het risico bestaat dat je vervloeit met de ander. Onbewust geef je je ruimte op en je verlies jezelf. 

Vaak zien we in volwassen relaties de directe impact van een onveilige hechting terug in ongezonde relatie dynamieken als bindingsangst, verlatingsangst en relatieverslaving. (het najagen en aantrekken van emotioneel niet beschikbare partners)

Het goede nieuws is dat jij je nu als volwassene alsnog veilig kunt leren hechten en de verbinding kan herstellen.

Gehechtheidpatronen bij Volwassenen
 
Dit zijn patronen die overeen met hechtingsstijlen van kinderen, die zich nu manifesteren in volwassen  relaties.

We kunnen deze gehechtheidpatronen onderverdelen in 3 volwassen hechtingstijlen: 

1.  Afwerende gehechtheid
   Deze mensen houden anderen wat op afstand en zij kunnen zich soms vijandig gedragen.
   De volgende kenmerken kunnen wijzen op een afwerende gehechtheid bij volwassenen:

• Een gereserveerde houding
• Bindingsangst
• Het niet of beperkt kunnen verdragen van intimiteit
• Stabiele relaties zijn mogelijk, waarbij zij zowel zichzelf als de ander op afstand houden
• Angst voor versmelting (zelf-verlies)
• Partners worden als ‘zwak’ ervaren
• Dwangmatige onafhankelijkheid wordt verward met autonomie

2. Autonome gehechtheid
Deze mensen vertrouwen erop dat de ander beschikbaar omdat ze zelf ook beschikbaar zijn. Bij stressvolle gebeurtenissen in het leven of wanneer er verlies wordt ervaren, voelt men ten diepste dat ze er niet alleen voor staan. Mensen die autonoom gehecht zijn, zoeken in die gevallen ook vaak steun en troost bij anderen. Er is nauwelijks tot geen controle die wordt uitgeoefend op situaties of op andere mensen. Omdat er wordt vertrouwd op het feit dat er altijd kan worden teruggekeerd naar een veilige plek in zichzelf en bij anderen in de nabije omgeving.

3. Gepreoccupeerde gehechtheid
Uiterlijk lijken deze mensen erg energiek en levenslustig, echter schijn bedriegt. Want in werkelijkheid worden zij overspoeld door gevoelens. Er is veel zelf twijfel en angst voor onafhankelijkheid. De onbewuste boodschap (zie ook leefregel, hoofdstuk 4) is: ‘blijf maar klein, groei niet op’. Er is weinig tot geen zelfvertrouwen. In gesprekken worden er vaak veel woorden gebruikt, waardoor het lastig is, ook voor de ontvanger, om zaken te volgen en te ordenen. Door dat deze mensen diep voelen, dreigt er een continu gevoel van disbalans. Mensen met een gepreoccupeerde hechtingstijl hebben last van verlatingsangst, waardoor er een neiging blijft tot versmelting (éénwording) met anderen. Er wordt alert gereageerd op tekenen van afstandelijkheid, boosheid van anderen om afwijzing te voorkomen.

Wanneer onveilige gehechtheid kenmerken (triggers) zich manifesteren in relaties, betekent dit dat er een dieper liggende wond wordt aangeraakt. Die niets te maken heeft met de persoon die deze wond triggert.
Onze interpersoonlijke relaties spiegelen de wonden die we als kind hebben opgedaan in de eerste hechtingrelaties met ouders, verzorgers, leerkrachten, sportcoaches etc. Maar ook kinderen met een pestverleden en bij andere soorten misbruik* kunnen er diepe gehechtheid wonden ontstaan die het lastig maken je te verbinden met jezelf en anderen als volwassene.

Word je nu getriggerd omdat relaties niet lopen of blijf je telkens zelf achter met gevoelens van angst, ongemak en pijn? Dan bieden deze ervaringen, sensaties en ongemakken juist een kans om datgene te helen wat vroeger zo werd gemist.

Heling gaat niet over maken wat is gebroken. Heling gaat over verzorgen wat is verwaarloosd.